Dodał: darro2323
Osiem Błogosławieństw: Rewolucyjny Program Życia i Konstytucja Królestwa Niebieskiego
Mt 5,112
Osiem Błogosławieństw (Mt 5,310) stanowią początek i serce Kazania na Górze, wygłoszonego przez Jezusa Chrystusa. Słowa te są uważane za konstytucję Królestwa Bożego i stanowią zbiór podstawowych nauk Nowego Zakonu.
Główne słowo to Błogosławieni (gr. makarioi, ), które dosłownie oznacza szczęśliwi. Makarioi w Nowym Testamencie służy do oznaczenia jedynej w swoim rodzaju przyjaźni i Bożej miłości, powołującej człowieka do wiecznej szczęśliwości. Błogosławieństwa są postrzegane jako doskonałe drogowskazy do domu Ojca.
Jezus, jako nowy Mojżesz, wskazuje w nich drogę życia, będącą nowym programem życia i duchowością drogi. Program ten ma pomóc w uwolnieniu się od fałszywych wartości świata i otwarciu się na prawdziwe dobra, teraźniejsze i przyszłe. Błogosławieństwa są paradoksalne, gdyż domagają się radości teraz od tych, którzy cierpią, w przeciwieństwie do logiki świata, która gloryfikuje bogactwo, sukces i doczesną władzę.
Błogosławieństwa odzwierciedlają życie Jezusa i stanowią Jego zawoalowaną wewnętrzną biografię. Ukazują, że zbawienie polega na radykalnej przemianie, upodobnieniu się do Chrystusa, a nie na uzyskaniu dóbr chroniących od cierpienia. Stanowią one opis nieba, do którego jesteśmy wezwani.
Choć tradycyjnie mówi się o ośmiu błogosławieństwach, Jezus wypowiedział dziewięć zdań zaczynających się od słowa błogosławieni/szczęśliwi. Ostatnie dwa wersety (Mt 5,1112), dotyczące prześladowania ze względu na Jezusa, bywają pomijane lub łączone z ósmym błogosławieństwem w tradycji katolickiej.
Ewangelia wg św. Mateusza podaje osiem błogosławieństw (plus dodatek o prześladowaniu), natomiast Ewangelia wg św. Łukasza podaje tylko cztery błogosławieństwa i dodaje cztery napomnienia/biada, które stanowią antytezę wobec osób bogatych i nasyconych.
W Ewangelii Mateusza błogosławieństwa można analizować w parach, w których wewnętrzna dyspozycja łączy się z zewnętrzną postawą, a centralnym elementem, do którego wszystko zmierza, jest łaknienie i pragnienie sprawiedliwości (rozumianej jako pełnienie woli Bożej i doskonałość moralna). Realizacja programu Błogosławieństw odbywa się przez wiarę i udział Ducha Świętego, a jej celem jest osiągnięcie życia wiecznego.
#OsiemBłogosławieństw, #KazanieNaGórze, #Mt5_12, #KonstytucjaKrólestwaBożego, #Makarioi, #Szczęśliwi, #DuchowośćDrogi, #Paradoks, #NowePrzymierze, #Jezus, #KrólestwoNieba
Mt 5,112
Osiem Błogosławieństw (Mt 5,310) stanowią początek i serce Kazania na Górze, wygłoszonego przez Jezusa Chrystusa. Słowa te są uważane za konstytucję Królestwa Bożego i stanowią zbiór podstawowych nauk Nowego Zakonu.
Główne słowo to Błogosławieni (gr. makarioi, ), które dosłownie oznacza szczęśliwi. Makarioi w Nowym Testamencie służy do oznaczenia jedynej w swoim rodzaju przyjaźni i Bożej miłości, powołującej człowieka do wiecznej szczęśliwości. Błogosławieństwa są postrzegane jako doskonałe drogowskazy do domu Ojca.
Jezus, jako nowy Mojżesz, wskazuje w nich drogę życia, będącą nowym programem życia i duchowością drogi. Program ten ma pomóc w uwolnieniu się od fałszywych wartości świata i otwarciu się na prawdziwe dobra, teraźniejsze i przyszłe. Błogosławieństwa są paradoksalne, gdyż domagają się radości teraz od tych, którzy cierpią, w przeciwieństwie do logiki świata, która gloryfikuje bogactwo, sukces i doczesną władzę.
Błogosławieństwa odzwierciedlają życie Jezusa i stanowią Jego zawoalowaną wewnętrzną biografię. Ukazują, że zbawienie polega na radykalnej przemianie, upodobnieniu się do Chrystusa, a nie na uzyskaniu dóbr chroniących od cierpienia. Stanowią one opis nieba, do którego jesteśmy wezwani.
Choć tradycyjnie mówi się o ośmiu błogosławieństwach, Jezus wypowiedział dziewięć zdań zaczynających się od słowa błogosławieni/szczęśliwi. Ostatnie dwa wersety (Mt 5,1112), dotyczące prześladowania ze względu na Jezusa, bywają pomijane lub łączone z ósmym błogosławieństwem w tradycji katolickiej.
Ewangelia wg św. Mateusza podaje osiem błogosławieństw (plus dodatek o prześladowaniu), natomiast Ewangelia wg św. Łukasza podaje tylko cztery błogosławieństwa i dodaje cztery napomnienia/biada, które stanowią antytezę wobec osób bogatych i nasyconych.
W Ewangelii Mateusza błogosławieństwa można analizować w parach, w których wewnętrzna dyspozycja łączy się z zewnętrzną postawą, a centralnym elementem, do którego wszystko zmierza, jest łaknienie i pragnienie sprawiedliwości (rozumianej jako pełnienie woli Bożej i doskonałość moralna). Realizacja programu Błogosławieństw odbywa się przez wiarę i udział Ducha Świętego, a jej celem jest osiągnięcie życia wiecznego.
#OsiemBłogosławieństw, #KazanieNaGórze, #Mt5_12, #KonstytucjaKrólestwaBożego, #Makarioi, #Szczęśliwi, #DuchowośćDrogi, #Paradoks, #NowePrzymierze, #Jezus, #KrólestwoNieba
