W dorastaniu nie jesteś sam. Rozmowa z Anną Bolą, psycholog szkolną i dziecięcą00:11:02
- server:
- format:
- bufferingTime:
- bufferLevel:
- drmTimeSeconds:
- estimatedBandwidth:
- streamBandwidth:
- width:
- height:
- loadLatency:
zwiń opis video
pokaż opis video
Dodał: dlaCiebietv
Coraz więcej raportów mówi o kryzysie zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży. Rośnie poziom stresu, lęku, pojawia się więcej zachowań autoagresywnych i prób samobójczych. Za każdą liczbą stoi jednak konkretna twarz: dziecko, które czuje się przytłoczone, i rodzina, która często nie wie, jak pomóc. Specjaliści pracujący zarówno w szkołach, jak i w gabinetach podkreślają, że u podstaw wielu problemów leży jedno, bardzo bolesne doświadczenie samotność.
Do cyklu podcastów o zdrowiu psychicznym dzieci i młodzieży zaprosiliśmy Annę Bolę, psycholog szkolną i dziecięcą, która na co dzień ma styczność z problemami dzieci.
Młodzi ludzie coraz częściej mówią o poczuciu bycia samemu w tłumie. Mają kontakt z rówieśnikami online, są w klasie pełnej dzieci, a jednak wewnętrznie czują się odizolowani. To poczucie osamotnienia przenika inne obszary życia: naukę, relacje, motywację, wiarę w siebie. Do tego dochodzi ogromne tempo codzienności. Dzieci i nastolatki od najmłodszych lat funkcjonują w przeładowanym planie szkoła, zajęcia dodatkowe, obowiązki, social media. W takiej rzeczywistości brakuje miejsca na zatrzymanie się i proste pytanie: Co ja właściwie teraz czuję?.
Co ciekawe, dzieci zwykle dobrze radzą sobie z rozpoznawaniem emocji na obrazku gdy widzą ilustrację czy kartę z buźką, potrafią nazwać: złość, smutek, radość, strach. Trudność pojawia się wtedy, gdy mają opowiedzieć o własnym przeżyciu.
Kluczowa jest również uważność dorosłych na zmiany w zachowaniu młodych ludzi. Niepokoić powinno wszystko, co jest wyraźne i trwałe: wycofanie z kontaktów, nagłe wybuchy złości, spadek nastroju, problemy ze snem, pogorszenie funkcjonowania w szkole, unikanie grupy rówieśniczej czy przeciwnie ryzykowne zachowania podejmowane coraz częściej. Warunkiem zauważenia takich sygnałów jest obecność ktoś musi być na tyle blisko, by dostrzec, że coś się zmieniło i że nie jest to jednorazowy gorszy dzień.
W pomaganiu dziecku nie da się pominąć współpracy między środowiskami, w których ono funkcjonuje. Szkoła, dom i specjaliści muszą ze sobą rozmawiać, wymieniać obserwacje i wspólnie szukać rozwiązań.
Zdrowie psychiczne dzieci i nastolatków nie buduje się w jednym gabinecie ani jedną rozmową. Tworzy je codzienność: sposób, w jaki do nich mówimy, to, czy mamy dla nich czas, czy pytamy, jak się czują, i czy naprawdę chcemy usłyszeć odpowiedź. W świecie, w którym młodzi ludzie tak często czują się samotni, najważniejszym przesłaniem pozostaje jedno: bądźmy przy nich naprawdę z uwagą, otwartością i gotowością do wysłuchania.
Prowadzą: Aleksandra Madej-Ciupek oraz Martyna Długosz, psycholożki i psychoterapeutki poznawczo-behawioralne.
Gość specjalny: Anna Bola, psycholog szkolna i dziecięca.
Materiał pochodzi ze strony https://www.jaw.pl
#jaworzno #jawpl
Do cyklu podcastów o zdrowiu psychicznym dzieci i młodzieży zaprosiliśmy Annę Bolę, psycholog szkolną i dziecięcą, która na co dzień ma styczność z problemami dzieci.
Młodzi ludzie coraz częściej mówią o poczuciu bycia samemu w tłumie. Mają kontakt z rówieśnikami online, są w klasie pełnej dzieci, a jednak wewnętrznie czują się odizolowani. To poczucie osamotnienia przenika inne obszary życia: naukę, relacje, motywację, wiarę w siebie. Do tego dochodzi ogromne tempo codzienności. Dzieci i nastolatki od najmłodszych lat funkcjonują w przeładowanym planie szkoła, zajęcia dodatkowe, obowiązki, social media. W takiej rzeczywistości brakuje miejsca na zatrzymanie się i proste pytanie: Co ja właściwie teraz czuję?.
Co ciekawe, dzieci zwykle dobrze radzą sobie z rozpoznawaniem emocji na obrazku gdy widzą ilustrację czy kartę z buźką, potrafią nazwać: złość, smutek, radość, strach. Trudność pojawia się wtedy, gdy mają opowiedzieć o własnym przeżyciu.
Kluczowa jest również uważność dorosłych na zmiany w zachowaniu młodych ludzi. Niepokoić powinno wszystko, co jest wyraźne i trwałe: wycofanie z kontaktów, nagłe wybuchy złości, spadek nastroju, problemy ze snem, pogorszenie funkcjonowania w szkole, unikanie grupy rówieśniczej czy przeciwnie ryzykowne zachowania podejmowane coraz częściej. Warunkiem zauważenia takich sygnałów jest obecność ktoś musi być na tyle blisko, by dostrzec, że coś się zmieniło i że nie jest to jednorazowy gorszy dzień.
W pomaganiu dziecku nie da się pominąć współpracy między środowiskami, w których ono funkcjonuje. Szkoła, dom i specjaliści muszą ze sobą rozmawiać, wymieniać obserwacje i wspólnie szukać rozwiązań.
Zdrowie psychiczne dzieci i nastolatków nie buduje się w jednym gabinecie ani jedną rozmową. Tworzy je codzienność: sposób, w jaki do nich mówimy, to, czy mamy dla nich czas, czy pytamy, jak się czują, i czy naprawdę chcemy usłyszeć odpowiedź. W świecie, w którym młodzi ludzie tak często czują się samotni, najważniejszym przesłaniem pozostaje jedno: bądźmy przy nich naprawdę z uwagą, otwartością i gotowością do wysłuchania.
Prowadzą: Aleksandra Madej-Ciupek oraz Martyna Długosz, psycholożki i psychoterapeutki poznawczo-behawioralne.
Gość specjalny: Anna Bola, psycholog szkolna i dziecięca.
Materiał pochodzi ze strony https://www.jaw.pl
#jaworzno #jawpl
Komentarze
Nasz serwis wykorzystuje pliki cookie (zobacz naszą politykę). Warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies możesz zmienić w ustawieniach Twojej przeglądarki. RODO - Informacje