Czym jest kryzys? Odpowiada Weronika Bandarzewska - interwent kryzysowy00:22:14

Kryzys nie zawsze wygląda jak nagły wybuch i nie zawsze da się go opisać w kilku słowach. Wraz z Weroniką Bandarzewską interwentką kryzysową przyglądamy się różnym obliczom kryzysu.
Czym w ogóle jest kryzys, kiedy można mówić o jego doświadczaniu i dlaczego nie ma jednej skali, która rozstrzyga, czy dana sytuacja kwalifikuje się jako kryzys?

Kryzys potrafi zatrzymać człowieka w pół kroku. Nagle wszystko, co jeszcze wczoraj było do ogarnięcia, przestaje się składać: emocje wymykają się spod kontroli albo przeciwnie pojawia się odrętwienie, a w głowie kręci się jedno pytanie: co ja mam teraz zrobić?. Właśnie ten moment poczucie, że brakuje znanych sposobów reagowania jest jednym z najważniejszych znaków, że sytuacja może mieć wymiar kryzysowy.

W powszechnym myśleniu kryzys często łączy się z wielkimi zdarzeniami: wypadkiem, stratą, rozstaniem, dramatem. Perspektywa interwencji kryzysowej przesuwa jednak akcent gdzie indziej. Nie tyle liczy się to, co się wydarzyło, ile jak dana osoba to przeżywa. Dwie osoby mogą znaleźć się w podobnej sytuacji, a ich reakcje i poziom cierpienia mogą być zupełnie różne.

To ważna zmiana optyki bo odbiera kryzysowi moralną ocenę. Kryzys nie jest wymówką, przesadą ani słabością. Może dotknąć każdego, gdy pojawia się doświadczenie nowe, trudne, obciążające i kiedy dotychczasowe sposoby radzenia sobie nie działają.

Reakcja na kryzys nie bierze się z jednego czynnika. Z perspektywy interwencji kryzysowej znaczenie mają m.in.: wcześniejsze doświadczenia i to, czy człowiek miał okazję uczyć się radzenia sobie z trudnymi momentami, odporność psychiczna i poczucie skuteczności (dam radę coś z tym zrobić), zasoby: sieć wsparcia, relacje, dostęp do pomocy, warunki życiowe, cechy osobowości (np. elastyczność, otwartość na różne rozwiązania, skłonność do napięcia), aktualne obciążenie oraz stan fizyczny (przemęczenie, choroba, spadek odporności).

W praktyce oznacza to jedno: kryzys nie jest matematycznym wynikiem sytuacji. To raczej zderzenie trudnego doświadczenia z aktualną kondycją człowieka i jego zasobami.

Wsparcie w kryzysie nie ma jednego scenariusza. Dla jednych będzie to rozmowa i uporządkowanie chaosu w głowie, dla innych konkretna pomoc w obowiązkach (ktoś odbierze dzieci, przejmie część zadań, pomoże przetrwać tydzień). Czasem kluczowe jest odzyskanie podstaw: snu, jedzenia, chwili ciszy, oddechu. Kryzys często zmniejsza pole widzenia wsparcie pomaga je poszerzyć i krok po kroku wrócić do sprawczości.

Profilaktyka zachowań suicydalnych. Słowa ranią radzenie sobie z hejtem i zachowaniami suicydalnymi

Prowadzące
Aleksandra Madej-Ciupek psycholożka, certyfikowana psychoterapeutka poznawczo-behawioralna, wykładowczyni akademicka.
Martyna Długosz psycholog i psychoterapeutka poznawczo-behawioralna w trakcie certyfikacji, pracująca z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi.
Gość specjalny: Weronika Bandarzewska - specjalista interwencji kryzysowej.

#interwencja #kryzys #interwentkryzysowy #zdrowiepsychiczne #psychologia

Materiał pochodzi ze strony https://www.jaw.pl
#jaworzno #jawpl