List Szawła do Filemona. Ale czy na pewno tylko do niego? audio Lektor PL 3+00:03:24
- server:
- format:
- bufferingTime:
- bufferLevel:
- drmTimeSeconds:
- estimatedBandwidth:
- streamBandwidth:
- width:
- height:
- loadLatency:
zwiń opis video
pokaż opis video
Dodał: Artur_Dyskopata
źródło: http://biblia-mp3.pl/List_Do_Filemona.mp3
Nowa Biblia Gdańska
Księga: I Księga Mojżesza
8:1
Ale Bóg wspomniał[1] na Noacha, na wszystkie zwierzęta oraz na całe bydło, które było z nim w arce; zatem Bóg poprowadził wiatr po ziemi i wody się uciszyły.
Przypisy
[1] Chodzi o troskliwą pamięć.
8:2
Zamknęły się także źródła otchłani oraz upusty niebios, więc deszcz z nieba został wstrzymany.
8:3
Wody zaczęły ustępować z ponad ziemi, wciąż się cofając; i po upływie stu pięćdziesięciu dni wody opadły.
8:4
A siódmego miesiąca, siedemnastego dnia tego miesiąca, arka osiadła na górach Ararat[1].
Przypisy
[1] Najprawdopodobniej Agri Dagh w Kurdystanie, na górze zwanej przez Persów Kuhi Nuch, czyli górą Noacha (12 mil od Erewania).
8:5
Zaś wody wciąż opadały, aż do dziesiątego miesiąca. Dziesiątego miesiąca, pierwszego dnia tego miesiąca, ukazały się wierzchołki gór.
8:6
I stało się, że po upływie czterdziestu dni Noach otworzył okno[1] arki, które wcześniej uczynił.
Przypisy
[1] Dokładniej: zakratowany luk.
8:7
Wypuścił także kruka[1], a ten wciąż latał tam i z powrotem, dopóki nie oschły wody na ziemi.
Przypisy
[1] Także: wronę.
8:8
Wtedy wypuścił od siebie gołębicę, by zobaczyć, czy zmniejszyły się wody na powierzchni ziemi.
8:9
Lecz gołębica nie znalazła przystanku dla swej nogi i wróciła do niego, do arki, bo woda była jeszcze na powierzchni całej ziemi. Zatem wyciągnął swoją rękę i ją wziął, i wpuścił ją do siebie, do arki.
8:10
A gdy przeczekał jeszcze siedem dalszych dni, znowu wypuścił z arki gołębicę.
8:11
Zaś gołębica wróciła do niego pod wieczór; i oto zerwany liść oliwnika[1] w jej dzióbku; więc Noach poznał, że zmniejszyły się wody na ziemi.
Przypisy
[1] Drzewa oliwnego.
8:12
Zatem przeczekał jeszcze siedem dalszych dni oraz wypuścił gołębicę; ale więcej do niego nie wróciła.
8:13
I stało się, że sześćsetnego pierwszego roku[1], w pierwszym miesiącu, pierwszego dnia tego miesiąca wyschły wody na ziemi. Zaś Noach zdjął dach arki i spojrzał, a oto wyschła powierzchnia ziemi.
Przypisy
[1] życia Noacha.
8:14
Drugiego miesiąca, dwudziestego siódmego dnia tego miesiąca, ziemia się osuszyła.
8:15
A Bóg powiedział do Noacha, mówiąc:
8:16
Wyjdź z arki, ty, twoja żona i z tobą twoi synowie oraz żony twych synów.
8:17
Wyprowadź ze sobą wszystkie zwierzęta, które są z tobą, ze wszelkiej cielesnej natury - z ptactwa, z bydła i z wszelkiego robactwa pełzającego po ziemi - aby się roiły na ziemi, rozprzestrzeniały oraz rozmnażały na ziemi.
8:18
Więc Noach wyszedł, a z nim jego synowie, jego żona oraz żony jego synów.
8:19
Wyszły z arki wszystkie zwierzęta, wszelkie robactwo i wszelkie ptactwo; wszystko, co pełza po ziemi według swoich rodzajów.
8:20
A Noach zbudował WIEKUISTEMU ofiarnicę[1]; wziął z każdego czystego bydła i na tej ofiarnicy złożył całopalenia.
Przypisy
[1] Także: ołtarz.
8:21
Zaś WIEKUISTY przyjął z zadowoleniem[1] wdzięczny zapach. WIEKUISTY powiedział też w Swoim sercu: Nie będę więcej przeklinał ziemi z powodu człowieka, bo zamysł ludzkiego serca jest zły od jego młodości; nie będę więcej zatracał wszelkiego życia, tak, jak to uczyniłem.
Przypisy
[1] Także: uspokojeniem.
8:22
Lecz dopóki trwać będzie ziemia - nie ustaną siew i żniwo, mróz i upał, lato i zima, dzień i noc.
Nowa Biblia Gdańska
Księga: I Księga Mojżesza
8:1
Ale Bóg wspomniał[1] na Noacha, na wszystkie zwierzęta oraz na całe bydło, które było z nim w arce; zatem Bóg poprowadził wiatr po ziemi i wody się uciszyły.
Przypisy
[1] Chodzi o troskliwą pamięć.
8:2
Zamknęły się także źródła otchłani oraz upusty niebios, więc deszcz z nieba został wstrzymany.
8:3
Wody zaczęły ustępować z ponad ziemi, wciąż się cofając; i po upływie stu pięćdziesięciu dni wody opadły.
8:4
A siódmego miesiąca, siedemnastego dnia tego miesiąca, arka osiadła na górach Ararat[1].
Przypisy
[1] Najprawdopodobniej Agri Dagh w Kurdystanie, na górze zwanej przez Persów Kuhi Nuch, czyli górą Noacha (12 mil od Erewania).
8:5
Zaś wody wciąż opadały, aż do dziesiątego miesiąca. Dziesiątego miesiąca, pierwszego dnia tego miesiąca, ukazały się wierzchołki gór.
8:6
I stało się, że po upływie czterdziestu dni Noach otworzył okno[1] arki, które wcześniej uczynił.
Przypisy
[1] Dokładniej: zakratowany luk.
8:7
Wypuścił także kruka[1], a ten wciąż latał tam i z powrotem, dopóki nie oschły wody na ziemi.
Przypisy
[1] Także: wronę.
8:8
Wtedy wypuścił od siebie gołębicę, by zobaczyć, czy zmniejszyły się wody na powierzchni ziemi.
8:9
Lecz gołębica nie znalazła przystanku dla swej nogi i wróciła do niego, do arki, bo woda była jeszcze na powierzchni całej ziemi. Zatem wyciągnął swoją rękę i ją wziął, i wpuścił ją do siebie, do arki.
8:10
A gdy przeczekał jeszcze siedem dalszych dni, znowu wypuścił z arki gołębicę.
8:11
Zaś gołębica wróciła do niego pod wieczór; i oto zerwany liść oliwnika[1] w jej dzióbku; więc Noach poznał, że zmniejszyły się wody na ziemi.
Przypisy
[1] Drzewa oliwnego.
8:12
Zatem przeczekał jeszcze siedem dalszych dni oraz wypuścił gołębicę; ale więcej do niego nie wróciła.
8:13
I stało się, że sześćsetnego pierwszego roku[1], w pierwszym miesiącu, pierwszego dnia tego miesiąca wyschły wody na ziemi. Zaś Noach zdjął dach arki i spojrzał, a oto wyschła powierzchnia ziemi.
Przypisy
[1] życia Noacha.
8:14
Drugiego miesiąca, dwudziestego siódmego dnia tego miesiąca, ziemia się osuszyła.
8:15
A Bóg powiedział do Noacha, mówiąc:
8:16
Wyjdź z arki, ty, twoja żona i z tobą twoi synowie oraz żony twych synów.
8:17
Wyprowadź ze sobą wszystkie zwierzęta, które są z tobą, ze wszelkiej cielesnej natury - z ptactwa, z bydła i z wszelkiego robactwa pełzającego po ziemi - aby się roiły na ziemi, rozprzestrzeniały oraz rozmnażały na ziemi.
8:18
Więc Noach wyszedł, a z nim jego synowie, jego żona oraz żony jego synów.
8:19
Wyszły z arki wszystkie zwierzęta, wszelkie robactwo i wszelkie ptactwo; wszystko, co pełza po ziemi według swoich rodzajów.
8:20
A Noach zbudował WIEKUISTEMU ofiarnicę[1]; wziął z każdego czystego bydła i na tej ofiarnicy złożył całopalenia.
Przypisy
[1] Także: ołtarz.
8:21
Zaś WIEKUISTY przyjął z zadowoleniem[1] wdzięczny zapach. WIEKUISTY powiedział też w Swoim sercu: Nie będę więcej przeklinał ziemi z powodu człowieka, bo zamysł ludzkiego serca jest zły od jego młodości; nie będę więcej zatracał wszelkiego życia, tak, jak to uczyniłem.
Przypisy
[1] Także: uspokojeniem.
8:22
Lecz dopóki trwać będzie ziemia - nie ustaną siew i żniwo, mróz i upał, lato i zima, dzień i noc.
W katalogu: księgi, listy- audio lektor pl
Komentarze
Nasz serwis wykorzystuje pliki cookie (zobacz naszą politykę). Warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies możesz zmienić w ustawieniach Twojej przeglądarki. RODO - Informacje