Słowa ranią radzenie sobie z hejtem. Gdzie szukać pomocy?00:15:12
- server:
- format:
- bufferingTime:
- bufferLevel:
- drmTimeSeconds:
- estimatedBandwidth:
- streamBandwidth:
- width:
- height:
- loadLatency:
zwiń opis video
pokaż opis video
Dodał: dlaCiebietv
W sytuacji kryzysu niezależnie od tego, czy wynika on z hejtu, przemocy emocjonalnej czy długotrwałego stresu kluczowe jest, by wiedzieć, gdzie szukać pomocy. W Polsce dostępnych jest wiele form wsparcia, od natychmiastowych kontaktów kryzysowych po miejsca, w których można rozpocząć dłuższą pracę terapeutyczną.
Jednym z najszybszych sposobów uzyskania pomocy są telefony zaufania. Działają bezpłatnie, często całodobowo, umożliwiając rozmowę z psychologiem w momencie, kiedy emocje są najbardziej przytłaczające. To nie jest psychoterapia, ale bezpieczna przestrzeń, by opowiedzieć o tym, co się dzieje, uspokoić się i otrzymać wskazówki, jakie kroki podjąć dalej.
Pomoc na żywo oferują ośrodki interwencji kryzysowej dostępne bez skierowania i bezpłatnie. Specjaliści pomagają zaopiekować trudną sytuację tu i teraz, a także wskazują, gdzie kontynuować wsparcie. Często pełnią rolę pomostu między nagłym kryzysem a systematyczną pracą terapeutyczną.
W dłuższej perspektywie warto skorzystać z poradni zdrowia psychicznego, psychologa lub psychoterapeuty. Psycholog wesprze w kryzysie, pomoże uporządkować sytuację i wypracować strategie radzenia sobie. Psychoterapia jest z kolei procesem leczenia i jest potrzebna, gdy trudności są głębsze lub utrzymują się dłużej. W razie silnych objawów na przykład długotrwałego obniżenia nastroju czy myśli samobójczych konieczna może być konsultacja psychiatryczna.
Warto przygotować własną listę kontaktów kryzysowych: numery telefonów zaufania, adres najbliższego centrum interwencji kryzysowej, poradni zdrowia psychicznego czy zaufanych organizacji. To ułatwia szybkie działanie wtedy, gdy pojawią się trudne emocje.
Wsparcie to jednak nie tylko profesjonaliści. Równie istotna jest rola bliskich. Towarzyszenie osobie w kryzysie oznacza uważność, cierpliwość i brak oceniania. Chodzi o komunikat: Jestem przy tobie, nie jesteś z tym sam. Czasem najcenniejszą pomocą staje się po prostu obecność, wyręczenie w drobnych obowiązkach czy wykonanie pierwszego telefonu do specjalisty, gdy osoba w kryzysie nie ma na to siły.
Najważniejsze: szukanie pomocy nie jest powodem do wstydu. Im szybciej zareagujemy u siebie lub u osoby bliskiej tym łatwiej zatrzymać rozwijające się trudności i szybciej wrócić do równowagi.
Prowadzące
Aleksandra Madej-Ciupek psycholożka, certyfikowana psychoterapeutka poznawczo-behawioralna, wykładowczyni akademicka.
Martyna Długosz psycholog i psychoterapeutka poznawczo-behawioralna w trakcie certyfikacji, pracująca z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi.
Materiał pochodzi ze strony https://www.jaw.pl
#jaworzno #jawpl
Jednym z najszybszych sposobów uzyskania pomocy są telefony zaufania. Działają bezpłatnie, często całodobowo, umożliwiając rozmowę z psychologiem w momencie, kiedy emocje są najbardziej przytłaczające. To nie jest psychoterapia, ale bezpieczna przestrzeń, by opowiedzieć o tym, co się dzieje, uspokoić się i otrzymać wskazówki, jakie kroki podjąć dalej.
Pomoc na żywo oferują ośrodki interwencji kryzysowej dostępne bez skierowania i bezpłatnie. Specjaliści pomagają zaopiekować trudną sytuację tu i teraz, a także wskazują, gdzie kontynuować wsparcie. Często pełnią rolę pomostu między nagłym kryzysem a systematyczną pracą terapeutyczną.
W dłuższej perspektywie warto skorzystać z poradni zdrowia psychicznego, psychologa lub psychoterapeuty. Psycholog wesprze w kryzysie, pomoże uporządkować sytuację i wypracować strategie radzenia sobie. Psychoterapia jest z kolei procesem leczenia i jest potrzebna, gdy trudności są głębsze lub utrzymują się dłużej. W razie silnych objawów na przykład długotrwałego obniżenia nastroju czy myśli samobójczych konieczna może być konsultacja psychiatryczna.
Warto przygotować własną listę kontaktów kryzysowych: numery telefonów zaufania, adres najbliższego centrum interwencji kryzysowej, poradni zdrowia psychicznego czy zaufanych organizacji. To ułatwia szybkie działanie wtedy, gdy pojawią się trudne emocje.
Wsparcie to jednak nie tylko profesjonaliści. Równie istotna jest rola bliskich. Towarzyszenie osobie w kryzysie oznacza uważność, cierpliwość i brak oceniania. Chodzi o komunikat: Jestem przy tobie, nie jesteś z tym sam. Czasem najcenniejszą pomocą staje się po prostu obecność, wyręczenie w drobnych obowiązkach czy wykonanie pierwszego telefonu do specjalisty, gdy osoba w kryzysie nie ma na to siły.
Najważniejsze: szukanie pomocy nie jest powodem do wstydu. Im szybciej zareagujemy u siebie lub u osoby bliskiej tym łatwiej zatrzymać rozwijające się trudności i szybciej wrócić do równowagi.
Prowadzące
Aleksandra Madej-Ciupek psycholożka, certyfikowana psychoterapeutka poznawczo-behawioralna, wykładowczyni akademicka.
Martyna Długosz psycholog i psychoterapeutka poznawczo-behawioralna w trakcie certyfikacji, pracująca z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi.
Materiał pochodzi ze strony https://www.jaw.pl
#jaworzno #jawpl
Komentarze
Nasz serwis wykorzystuje pliki cookie (zobacz naszą politykę). Warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies możesz zmienić w ustawieniach Twojej przeglądarki. RODO - Informacje