Gdy praca znika. Fazy reakcji na stratę szok, złość, smutek, adaptacja #depresja00:14:59

Co jest normalną reakcją na stratę, a kiedy warto skorzystać z pomocy? Jak rozpoznać fazy emocjonalne po zwolnieniu i czego można po nich oczekiwać?

Utrata pracy nie wywołuje jednej emocji, lecz cały proces, który przebiega etapowo. Psychologicznie przypomina reakcję na każdą ważną stratę od pierwszego oszołomienia, przez bunt i żal, aż po stopniowe odnajdywanie się w nowej rzeczywistości. Te etapy są naturalne, choć u każdej osoby mogą przebiegać inaczej.

1. Szok zamrożenie emocji i dezorientacja

To pierwsza reakcja: niedowierzanie, chaos, poczucie nierealności. Mózg uruchamia mechanizmy ochronne, by nie dopuścić do przeciążenia stąd zamrożenie, trudności ze snem i brakiem apetytu, problemy ze skupieniem.

To normalny mechanizm obronny. W tej fazie najważniejsze jest zatroszczenie się o podstawowe potrzeby, unikanie pochopnych decyzji i korzystanie ze wsparcia bliskich, jeśli jest dostępne.

2. Złość bunt, poczucie niesprawiedliwości i obwinianie

Gdy szok mija, pojawia się energia. Często przybiera formę złości: na firmę, szefa, współpracowników, a czasem na siebie. Złość nie oznacza agresji; jest emocją mobilizującą i pomaga odzyskać poczucie wpływu.

Pomocne w tej fazie są aktywności fizyczne, krótkie spacery, rozładowanie napięcia w zdrowy sposób i analizowanie myśli, które złość wywołują bez działania pod wpływem impulsu.

3. Smutek refleksja, poczucie straty i konfrontacja z emocjami

To moment, w którym do człowieka naprawdę dociera, co się wydarzyło. Smutek pozwala przeżyć stratę, zrozumieć, dlaczego była ważna i czego teraz najbardziej brakuje. To faza wolniejsza, bardziej introspektywna często najdłuższa.

Pojawia się więcej pytań o wartości, cele i kierunek dalszej drogi zawodowej. Wciąż jest to normalna część procesu, pod warunkiem że smutek stopniowo faluje i nie zatrzymuje funkcjonowania.

4. Akceptacja i adaptacja powrót sprawczości

Akceptacja nie oznacza, że zwolnienie nagle zaczyna się podobać. Oznacza jedynie: przyjmuję, że to się wydarzyło. Pojawia się więcej energii, chęć planowania, aktualizacji CV, szukania ofert czy uczestniczenia w rozmowach rekrutacyjnych.

To faza małych kroków powolnego wracania do działania i budowania nowych możliwości.

Kiedy ten proces to norma, a kiedy sygnał ostrzegawczy?

Naturalny przebieg reakcji obejmuje wszystkie cztery fazy. Każda z nich może trwać różnie od dni po tygodnie. Niepokojące jest:

- utknięcie w jednym etapie bez jakiejkolwiek zmiany,
- nasilony, stały smutek trwający ponad dwa tygodnie,
- izolacja, wycofanie i brak energii do podstawowych czynności,
- nasilone poczucie winy, wstyd lub bezradność,
- myśli rezygnacyjne lub samobójcze.

W takich sytuacjach warto skorzystać ze wsparcia terapeutycznego im wcześniej, tym łatwiej wrócić do równowagi.

Prowadzące
Aleksandra Madej-Ciupek psycholog, certyfikowana psychoterapeutka poznawczo-behawioralna, wykładowczyni akademicka.
Martyna Długosz psycholog i psychoterapeutka poznawczo-behawioralna w trakcie certyfikacji, pracująca z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi.

#depresja #utratapracy #praca #zwolnienia #zdrowiepsychiczne #strata

Materiał pochodzi ze strony https://www.jaw.pl
#jaworzno #jawpl