Dodał: darro2323
#MarcinZieliński #KościółKatolicki #DuchŚwięty #OjcowieKościoła #Charyzmaty #Pentekostalizm #TorontoBlessing #Herezja #WiaraIRozum #TeologiaKatolicka
Kontekst Toronto Blessing i Randyego Clarka: Źródła wskazują, że Marcin Zieliński przyjął błogosławieństwo od pastora Randyego Clarka, odpowiedzialnego za tzw. Toronto Blessing. Zjawisko to jest krytykowane jako działanie ducha Kundalini, a nie Ducha Świętego, objawiające się m.in. bezrozumnym tarżaniem się po ziemi.
Ojcowie Kościoła vs. Współczesne praktyki: Choć Zieliński twierdzi, że Ojcowie Kościoła byli charyzmatykami, źródła przywołują postacie takie jak św. Ireneusz, św. Bazyli Wielki czy św. Augustyn, aby wykazać, że prawdziwe działanie Ducha Świętego opiera się na rozumie i intelekcie, a nie na emocjonalnym odmóżdżeniu.
Problem sukcesji apostolskiej: W źródłach podkreślono, że prawdziwe charyzmaty mogą przekazywać tylko osoby posiadające posłanie od Apostołów (sukcesję), podczas gdy świeccy liderzy działający poza tym porządkiem są określani mianem uzurpatorów.
Dar języków: Krytyka dotyczy również daru języków, który według św. Jana Chryzostoma czy św. Grzegorza Wielkiego służył realnej komunikacji w celu rozszerzania Kościoła, a nie ślepemu paplaniu, które promuje Zieliński.
Analogia: Działalność fałszywych charyzmatyków można porównać do podrobionego lekarstwa, które choć na początku wywołuje euforię i złudne poczucie uzdrowienia dzięki silnym substancjom odurzającym (emocjom), w rzeczywistości nie leczy przyczyny choroby, a z czasem niszczy organizm (duchowość i rozum) od wewnątrz, odciągając pacjenta od prawdziwej, sprawdzonej terapii (tradycji Kościoła).
Kontekst Toronto Blessing i Randyego Clarka: Źródła wskazują, że Marcin Zieliński przyjął błogosławieństwo od pastora Randyego Clarka, odpowiedzialnego za tzw. Toronto Blessing. Zjawisko to jest krytykowane jako działanie ducha Kundalini, a nie Ducha Świętego, objawiające się m.in. bezrozumnym tarżaniem się po ziemi.
Ojcowie Kościoła vs. Współczesne praktyki: Choć Zieliński twierdzi, że Ojcowie Kościoła byli charyzmatykami, źródła przywołują postacie takie jak św. Ireneusz, św. Bazyli Wielki czy św. Augustyn, aby wykazać, że prawdziwe działanie Ducha Świętego opiera się na rozumie i intelekcie, a nie na emocjonalnym odmóżdżeniu.
Problem sukcesji apostolskiej: W źródłach podkreślono, że prawdziwe charyzmaty mogą przekazywać tylko osoby posiadające posłanie od Apostołów (sukcesję), podczas gdy świeccy liderzy działający poza tym porządkiem są określani mianem uzurpatorów.
Dar języków: Krytyka dotyczy również daru języków, który według św. Jana Chryzostoma czy św. Grzegorza Wielkiego służył realnej komunikacji w celu rozszerzania Kościoła, a nie ślepemu paplaniu, które promuje Zieliński.
Analogia: Działalność fałszywych charyzmatyków można porównać do podrobionego lekarstwa, które choć na początku wywołuje euforię i złudne poczucie uzdrowienia dzięki silnym substancjom odurzającym (emocjom), w rzeczywistości nie leczy przyczyny choroby, a z czasem niszczy organizm (duchowość i rozum) od wewnątrz, odciągając pacjenta od prawdziwej, sprawdzonej terapii (tradycji Kościoła).
