Zbrodniarz, który ukradł zbrodnię (1969)01:34:23

Zbrodniarz, który ukradł zbrodnię film kryminalny Janusza Majewskiego z 1969 roku, nakręcony na podstawie powieści pod tym samym tytułem Krzysztofa Kąkolewskiego. Film opowiada o emerytowanym milicjancie, prowadzącym prywatne śledztwo w sprawie napadu. Uznany za najlepszy polski film kryminalny, m.in. ze względu na kreację aktorską Zygmunta Hübnera[1].

Powieść Kąkolewskiego, na podstawie której powstał film, oparta była na autentycznej historii kryminalnej, jednak pisarz zmienił częściowo akcję[2].

Film stylizowany jest na dokument bohater opowiada sprawę reporterowi, obraz kręcony jest przy jak największym wykorzystaniu naturalnego oświetlenia, zdjęciom w atelier towarzyszą autentyczne plenery i wnętrza, zdjęcia są szorstkie, kompozycja uproszczona, zdjęcia mają wyglądać na kręcone z ukrytej kamery[2]. Stylizacja ta nawiązuje do formy powieści Kąkolewskiego, która składała się przede wszystkim z dokumentów, ekspertyz i protokołów przesłuchań, przy niewielkiej ilości tekstu odautorskiego, co nadawało jej również pozór książki dokumentalnej[3].

Plenery: Warszawa.
Obsada

Zygmunt Hübner kapitan Siwy
Barbara Brylska Ewa Salm Księżniczka
Ryszard Filipski Robert Kwasowski
Krzysztof Żurek Lechosław Kerner
Piotr Pawłowski doktor Leśniakiewicz
Tadeusz Bartosik aktor Teatru Dramatycznego
Arkadiusz Bazak major Szelągowski
Antoni Bohdziewicz reżyser w Teatrze Dramatycznym
Tomasz Zaliwski kapitan Studniarz
Ryszarda Hanin matka Ewy Salm
Zofia Czerwińska świadek Apolonia
Emil Karewicz pułkownik
Krzysztof Kowalewski świadek napadu
Ryszard Pietruski Jerzy Pałka
Jerzy Nasierowski złodziej

Dubbing

Andrzej Zaorski głos dziennikarza Kuriera Polskiego
Jan Machulski głos naczelnika więzienia